Tematem spotkania w dniu 31.03.2023 r. był " Czas jako nasze cenne dobro " a prowadzącą była Pani mgr Jolanta Massalska - mediator rodzinny, rozwiązująca sprawy rodzinne oraz terapeuta skoncentrowany na rozwiązywaniu problemów osób potrzebujących pomocy, aby żyło się lepiej, aby byli szczęśliwi.
Prelegentka nawiązała do autora M. Clayton-a, który w książce "Zarządzanie czasem " omawia jak efektywnie planować i realizować zadania w czasie. Natomiast Philip G. Zimbardo w książce - " Paradoks czasu " przybliża nam, że czas znacząco wpływa na podjęte przez nas decyzje. Żyjemy zanurzeni w czasie korzystając automatycznie z godzin, miesięcy, lat, w których toczą się ważne wydarzenia. Czujemy potęgę czasu. Czas to najcenniejsze dobro jakie posiadamy. W życiu marnujemy swój bezcenny czas. Chronimy swoje mieszkania, samochody, pieniądze itp. Jednak czasu nie oszczędzamy. Pojawiło się pojęcie - czasu wolnego. A niektórzy uczynili z życia pogoń za dobrami materialnymi – zarabiając, zarabiając... Profesor Zimbardo określił ilość czasu, który zależy od społecznych cech, temperamentu, stanu emocji, perspektyw jakie człowiek posiada w danym momencie. Czas jest pojęciem względnym. Jeżeli na przykład gotujemy wodę i czekamy to czas się dłuży. A w przypadku gotowania wody i jednoczesnego wykonywania innej czynności to czas płynie szybko. Przykładem mogą być przeprowadzone w Ameryce w 1977roku w seminarium duchownym prelekcje na temat dobrego samarytanina. W jednym budynku trwały przygotowania seminarzystów a w drugim prelekcje. Studentów podzielono na dwie grupy. Pierwsza grupa miała dużo czasu, a drugiej grupie mówiono, że są spóźnieni muszą przyspieszyć tempo. Na dziedzińcu jedna osoba potrzebowała pomocy. Okazało się, że udzieli jej studenci, którzy słyszeli komunikaty, iż mają dużo czasu. Natomiast grupa druga w około 90% nie udzieliła pomocy potrzebującemu człowiekowi. Po analizie grupa druga potępiła swoje postępowanie. Wniosek z tego eksperymentu - gdy brak czasu zmieniamy swoje zachowania. Przykładem są duże miasta, gdzie szybkie tempo życia to najmniej pomocy drugiemu człowiekowi. Natomiast w mniejszych ośrodkach jest odwrotnie, więcej pomocy i życzliwości dla innych. Czas ma ogromne znaczenie i jest cenny. Ludzie przez wieki różnie oceniali czas, tworzyli różne kalendarze. Doprowadziło to do wyścigu szczurów. Kto pierwszy, lepszy, szybszy itd. Mimo wykorzystania różnorodnych urządzeń nadal tracimy cenny czas. Wyróżniamy następujące orientacje czasu: na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Orientacja na przeszłość oznacza rozpamiętywanie minionych wydarzeń, które mają wpływ na wybory ludzi. Widzą pozytywne aspekty tego czego nauczyli się. Wspominają znajomych, książki, filmy, muzykę itd. A negatywnie wpływają bolesne wspomnienia często są zgorzkniali co prowadzi do frustracji. Należy podjąć działania odcięcia się od negatywnych wspomnień. Orientacja na teraźniejszość jest inna. Występuje postawa leniwca, nie chce mi się. Jednocześnie jest to postawa spontaniczna zabawowa, unikająca trudności, cechuje się relacjami przyjemnymi, angażuje się w różne aktywności, intensywnie żyjąc. Natomiast orientacja na przyszłość - planuje z wyprzedzeniem. Pracuje sumiennie, skrupulatnie i odpowiedzialnie. Określa dla siebie cele. Odsuwa na dalszy plan potrzeby innych .Przepracowuje się. To osoba dobrze wykształcona, bardzo wytrwała w dążeniu do celu. Powinniśmy zrównoważyć orientację korzystając z przeszłości, by zająć się teraz i myśleć w przyszłości. Tu przytoczymy cytat Johna Greena „Panie daj mi siłę, abym zmienił to co zmienić mogę, daj cierpliwość, abym zniósł to, czego zmienić nie mogę i daj mądrość, abym odróżnił jedno od drugiego”. Nasz mózg rozpoznaje świat wewnętrzny i zewnętrzny. Zegar wewnętrzny to ciśnienie, zasypianie, itd. Wewnętrzny zegar resetuje się, dostosowuje do zmian zewnętrznych. Światło pobudza ludzi do życia. Należy planować czas, tj odjąć coś aby wprowadzić zmianę na nowy czas. Występuje paradoks czasu, zagrożenie psychologiczne w najgłębszych zakątkach mózgu. Należy czas spędzać w grupie, być aktywnym, radosnym, uśmiechniętym a nie samotnym. Czas emeryta należy przeznaczyć na ćwiczenia, dbać o zdrowie, uczyć się czegoś nowego, ćwiczyć umysł, sprawiać sobie przyjemności seksualne, potrzeba człowiekowi bliskości, postaw prospołecznych np wolontariat, duchowość, przebywać z juniorami. Należy być jak najdłużej samodzielnym. Optymalna mieszanka czasu i pozytywnych cech obejmuje ciągłość z tradycją, oparcie w rodzinie, nadzieje, energię, bycie w środowisku. Cieszmy się życiem póki trwa. Czas ma ogromne znaczenie niezależnie gdzie żyjemy. Składamy serdeczne podziękowanie Pani mgr Jolancie Massalskiej za przedstawienie w interesujący sposób problemu czasu.
Małgorzata Metrycka - notatka, fot. Helena Król.
