Kościół pw. Przemienienia Pańskiego wybudowany został jako kościół szpitalny.
Samodzielną parafią Wiśniowa stała się 10 lipca 1810 roku, staraniem Eustachego Kołłątaja – dziedzica Wiśniowej. Budynek kościoła to prostokąt z wmurowanym wewnątrz prezbiterium w kształcie absydy (półkolistej wnęki). W ścianie prezbiterium jest zakrystia i skarbczyk. Pod pamiątkową tablicą spoczywa serce Hugona Kołłątaja. W nawie bocznej są 4 okna z witrażami i na chórze jedno. Sufit drewniany. Wejście od strony zachodniej a od południa portal barokowy z XVIII wieku. Główny ołtarz przedstawia apostołów Piotra i Pawła. W nawie są 2 boczne ołtarze wykonane z marmuru kieleckiego, z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem i św. Janem Chrzcicielem oraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Kościół posiada akta od 1838 roku. Pałac Kołłątajów to budynek w kształcie prostokąta z XVIII wieku. Mieści się w parku. W pałacu znajduje się Izba Pamięci Hugona Kołłątaja – oryginalne dokumenty oraz różne przedmioty. Oprócz tego jest kolekcja ozdób szklanych z huty Szkła Gospodarczego Tadeusza Wrześniaka oraz z GMC Fabryki Bombek w Staszowie. Podczas naszego pobytu w pałacu była wystawa aniołów. W jednej z sal znajdują się obrazy rodzimych malarzy. Historyczne piękne wnętrza pozwalają na kontakt z historią, którą uzupełnia bogata oferta warsztatów, koncertów i innych ciekawych wydarzeń, organizowanych w tym czarującym miejscu.
Kościół św. Bartłomieja w Staszowie datuje się na początek XIII w. Drewniany kościół został spalony przez najazd Tatarów w 1241 roku. Na jego miejsce w latach 1342–1343 wybudowano murowany, w stylu gotyckim. Fundatorką kościoła była Dorota Tarnowska, dziedziczka Staszowa. W 1345 r. świątynię konsekrował Jan Grot ze Słupowa, biskup krakowski. Kościół zwrócony jest głównym wejściem na zachód, ołtarzem na wschód. Od strony zachodniej w 1610 r., staraniem Gabriela Tęczyńskiego, dobudowano wieżę na planie kwadratu. Poniżej gzymsu koronującego wieżę umieszczono astragal (ozdobny ornament) wykonany techniką sgraffito (techniką dekoracyjną malarstwa ściennego). Kolejna przebudowa fary miała miejsce w 1625 r., kiedy to wykonano nowe sklepienia i podziały oraz zmieniono wnętrze. Ołtarz główny jest późnobarokowy, z Ukrzyżowanym Chrystusem, a na zasuwie z wizerunkiem świętego Bartłomieja. W 1657 r. kościół zdewastowały wojska siedmiogrodzkie i kozackie Jerzego II Rakoczego. W latach 1770–1780 nastąpiła kolejna przebudowa wnętrza kościoła. Świątynię warto zwiedzić również w środku. Choć jej dzieje zostały dość dokładnie zbadane i opisane, to wnętrze kościoła przez wieki skrywało swoje tajemnice. Podczas ostatniej renowacji znaleziono za ołtarzem niezwykle ciekawy fresk przedstawiający męczennika i patrona świątyni - świętego Bartłomieja. Historycy sztuki datują jego powstanie na XV stulecie. Z XVII wieku z kolei pochodzi kaplica Matki Bożej Różańcowej. Wejście do niej między ciekawą rokokową amboną a XVII-wiecznym ołtarzem bocznym. Kaplicę wzniesiono staraniem Katarzyny z Leszczyńskich Tęczyńskiej jako mauzoleum grobowe dla męża i syna fundatorki.
Stanisław Król – opis wycieczki. Zdjęcia Helena Król.
