Rezerwat przyrody nieożywionej, położony na terenie Chęcińsko – Kieleckiego Parku Krajobrazowego. Powierzchnia; 67 ha, rok utworzenia 1954. Góra Zelejowa ma 372 m.n.p.m. Jest najwyższym szczytem Pasma Zelejowskiego Gór Świętokrzyskich.
Już w piętnastym wieku na Górze Zelejowej działał kamieniołom w którym wydobywano marmur-biały i różowy kalcyt, zabarwiony wiśniowym hematytem z zielonkawymi i niebieskimi wtrąceniami minerałów miedzi. Ten kamień o niepowtarzalnym wzorze zwano ''różanką zelejowską”, nazwa pochodzi od faktury skały, gdzie okruchy jasnego kalcytu otoczone są wiśniowym hematytem, tworząc charakterystyczne różyczki. Przez te swoje walory nasza rodzima skała stanowiła dużą konkurencję dla wielu marmurów włoskich. Najstarsze znane wyroby z różanki zelejowskiej znajdują się w katedrze wawelskiej w Krakowie. W naszej okolicy spotykamy ją np; w klasztorze na Karczówce
i w kościołach Chęcin. Różankę można spotkać w wielu obiektach sakralnych jak też pałacach środkowej i wschodniej Polski. Jedne z ostatnich bloków skalnych wydobytych tu w dwudziestym wieku posłużyły do wykonania okładziny kolumn w muzeum w Państwowym Instytucie Geologicznym w Kielcach. W rezerwacie Góry Zelejowej występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt. Po krótkim odpoczynku pełni wrażeń i radości wyruszyliśmy w drogę powrotną.
Józef Łysak – opis i zdjęcia.
