W Krakowie zachowało się wyjątkowo dużo zabytków związanych z historią i kulturą Żydów. Najwięcej jest ich na krakowskim Kazimierzu, gdzie przetrwał unikalny na światową skalę zespół urbanistyczny dawnego miasta żydowskiego.
Skałka położona jest na niewysokim wzgórzu, wyłaniała się spośród wód i moczarów, które oblewały Skałkę. Była to jedna z osad, która w wiekach późniejszych połączyła się z Krakowem. Miała charakter obronny. Badania archeologiczne prowadzone po drugiej wojnie światowej stwierdzają, że osada jest bardzo stara, istniała co najmniej 2 tysiące lat przed Chrystusem. Tradycja łączy Skałkę z kultem pogańskim. Jan Długosz pisze, że tu „bałwanom swym ofiary i kadzidła składali”. Ten sam historyk w żywocie św. Stanisława pisze, „ że jest niedaleko Krakowa na nieco wystającej skale kościół okrągły, z białego kamienia wymurowany, poświęcony św.. Michałowi i Aniołom z jeziorkiem” . Adolf Szyszko –Bohusz po II wojnie zajmował się badaniami archeologicznymi i stwierdził, że była tu kamienna rotunda o której pisał Długosz.
Dnia 25.04.2019 r. 55 studentów wyruszyło na wycieczkę do Krakowa. W Krakowie w okolicach Zamku Królewskiego spotkaliśmy się z przewodnikiem panią Joanną Chrostek. Celem naszego zwiedzania była Katedra Wawelska, Skałka oraz Kazimierz.
Mówiła o przodkach pisarza, którzy osiedli w okolicach Ostrowca Świętokrzyskiego, o dzieciństwie pisarza spędzonym w Małoszycach i Bodzechowie, o domu rodzinnym pisarza. Wspomniała również o tym co zostało po Kotkowskich i Gombrowiczach, po ich posiadłościach, zakładach, które były ich własnością.
